maandag 23 januari 2017

Het valt tegen....

Ik weet niet wat het is.... Ik kan me enthousiast storten op een idee, en dan denk ik dat het morgen klaar is.... nee, dat werkt niet zo. Hoe ouder, hoe wijzer? Ik blijf hopen!

Ik heb voor het eerst een hiel gebreid (met dank aan Arne en Carlos. Wat een gezellig stel om op de achtergrond naar te luisteren! De liefde en het respect voor elkaar straalt eraf, de tips zijn handig en de filmpjes duidelijk, ik ben fan geworden ;) en verkorte rijen. Die verkorte rijen zet ik in om een buik en een knie te modelleren. Het is nog niet helemaal geworden zoals ik zou willen. Dit is een ideaalbeeld:

Stephanie Metz maakte deze Venus

En dit heb ik tot nog toe:

Een onderstel en een armpje
Met het armpje ben ik nog niet tevreden: De vingers zijn gevormd door een rij steken op te zetten en dan gelijk af te halen. Het duurde even voordat ik deze grootte gevonden had.
Zo lang ongeveer:

Een aantekenschrift is echt nodig!

Maar na het breien is het duidelijk dat de vingers niet in een vast stand gezet kunnen worden, ik zal ze moeten vastnaaien. Dat wil ik eigenlijk niet.... Dus ik ga deze week op jacht naar dunne breinaalden, nr. 1 of zo. Misschien iets dikker?

Ik ben heel tevreden met de kleur het garen van de Zeeman dat ik gebruik (Julia), maar als ik de draad dunner maak, er zijn 2 draden getwijnd, kan ik er niet mee breien. De draad valt dan uit elkaar.... Het garen is volgens het etiket bedoeld voor naald 7-8, maar met 2 1/2 is er prima mee te breien. Trouwens: de benen heb ik op verschillende diktes naalden gebreid, kwam ik achter. Naald 2 1/2 en naald 3. En het verschil is groot! Marie heeft één oedeembeen gekregen! Vandaag begin ik ook met haar hoofd, ik heb bedacht dat het niet handig is het hele lijf mét hoofd aan elkaar te breien, want ik wil nog een skelet maken zodat Marie goed rechtop staat.

Word vervolgd!


Idee voor Maries ondergoed

Idee voor haar jurk

Idee voor haar schort (grapje, dit is het Hogere Breiwerk, door Monique Boonstra, jammer, maar dat gaat me boven mijn pet.....)

zondag 15 januari 2017

Lief Wief (uitspraak: wiehief)



Al sinds 1954 staat op de Markt in Maastricht een heel Lief Wief: het Mooswief, namelijk.

Waarschijnlijk is ze trouwens niet altijd even lief, want het (boeren)leven is hard en voordat de tafel gedekt kant worden, zal er toch eerst hard gewerkt moeten worden. Niet zeuren, maar werken! Voordat de kool verkocht is, en het geld binnen, heeft zij gezaaid, gespit, geschoffeld, water gegeven en geoogst. En dan maar hopen dat het allemaal wat opbrengt.

Gelukkig doet ze doet het graag. Goed verkopen op de markt, dat kan ze. Ze hoort het nieuws van de omgeving al ze in de stad is. En zo lang de kinderen niet ziek worden en niet vervelend zijn, vind het Mooswief het leven goed genoeg. Haar moeder leefde ook zo, maar zij heeft het beter. Betere dokters en betere manieren om het land te bewerken. Wie weet, mag ze binnenkort ook nog stemmen! Dan luistert de mens ook eens naar haar, niet alleen naar zijn koempels in't café. En ach, laat pastoor maar praten, ieder zijn werk.



Tijd om een brei-ode aan haar te brengen! Ik moet er  nog aan beginnen, maar het plan is er. Loopt alles volgens plan, dan volgen er ook foto´s. Maar eerst hier het plan:

Week 1: Brei een goed gevuld Mooswief, mijn Wief gaat Marie heten. Lieve Marie.
Arne en Carlos hebben leuke filmpjes gemaakt over het breien van een pop. Van onderop, vergeet niet te vullen terwijl je breit. Want anders is er weinig tijd meer over. Mijn Marie wordt natuurlijk niet zo slank, want Marie kan beter koken dan die Noorse poppetjes. En een goede kokkin proeft regelmatig. Ook heeft Marie een paar kinderen gebaard. Jammergenoeg hebben ze het niet allemaal overleefd, maar kleine Marie en Sjaak zijn gezond en lief voor hun moeder. Want anders! Marie heeft een goede boezem en bruine, lange haren in vlechten.

Week 2: om geen last van haar rug te krijgen heeft Marie goed ondergoed nodig. Ik wil graag een truitje gaan breien naar een patroon uit de jaren 40, maar er is ook veel over ondergoed uit die tijd te vinden! Lijkt me leuk om na te maken.

Week 3: Marie wil een jurk. Eentje waar ze goed in kan werken en die haar warm houdt. Verschillende steken probeer ik er op uit. Als 'ie maar warm is. Met een paar sokken, natuurlijk!

Week 4: Als Marie naar de Mèrt gaat, dan doet ze haar goeie sjolk (schort) voor. Met mooie kantpatroontjes. Dat wordt een puzzelweek!

Week5: De jas (cape) en hoed van Marie geven haar extra warmte. Dus die steken moeten dik zijn . Aan de slag!

Week6: bijna Vasteloavendj. Heb ik nog tijd om een mand en groenten voor MArie te breien? Ik doe mijn best!

dinsdag 11 oktober 2016

Een goede gedachte!

Het kwam zomaar bij me op, en ik moet het even delen:

Dit weekend had ik een lekkere herfstkoffie van de Starbucks: Pumpkin Spice Latte. OP de website van Starbucks kan ik het niet zo terug vinden, maar op Paulines keuken wel. Probeer maar eens als je het wilt. Ik heb mijn eigen variant gemaakt met een pompoensiroop waar ik veel gesuikerde gemberbolletjes en kaneel aan had toegevoegd. Volgens de verkoopster van Starbucks was dit jaar de nootmuskaat overheersender, dat ga ik ook nog eens proberen (pompoenen genoeg). En mijn variant had een dikke laag slagroom erbovenop, mmmm.

Maar, toen ik dus zo in mijn keukentje het rommeltje van de siroop-kokerij stond op te ruimen, kreeg ik opeens een prachtige ingeving. Het ging ongeveer zo:

Herfstkoffie is lekker warm - in de zomer liever iets kouds - h oe zou pompoenijs smaken? - ik geloof niet dat ik dat echt lekker zou vinden. - misschien met veel gember wel - écht lekker ijs, favoriet der favorieten, is voor mij After Eight-ijs, - maart 2017 gaat De Kees weer een keer open - wat duurt dat lang - After Eights zijn wel lekker, maar die zijn zooo, weet niet - (en toen kwam het) als ik nu eens PEPERMUNTSIROOP in warme CHOCOLADEMELK doe!!!! Stel je voor! slagroompje erop, kruidnootje erbij, mmmmmmmmmm

Dus, dat moet nu binnenkort op het vuur staan en in een grote mok terecht komen ;).

woensdag 1 juni 2016

Nu al Kerst?


Nee, geen Kerst hier in het Zuiden. Maar wel een verjaardag, van een heel Lief Meisje. Ze is alweer 15 geworden, op de foto was ze 1,5 jaar. En van mijn drie dochters lijkt ze het meeste in doen en laten op mij. Wat een strijd geeft dat ;). Maar dit blog heeft de naam 'Lief' mee gekregen, dus ik zal het hier vooral hebben over de veel manieren waarop in van haar hou:

* als ze slaapt, dan zijn kinderen wonderschoon. Mooie gladde gezichten, prachtige haren;

           * als ze vragen stelt over de situatie in de wereld, die ze op haar eigen manier analyseert. Ze is te slim om zich iets wijs te laten maken.

                         * als ze alleen op reis gaat naar een provinciestad, in een andere provincie. En dan heel blij is dat papa haar op komt halen.

                                        * als mijn voorraad tomaatjes weer op is, Lief Meisje is thuis!

                                                   * als ze het gesprek op de oude hond brengt. Blek is lief, maar Lisa wordt nog gemist.

                                                              * als ze zich beroept op 'zwijgrecht', niet alles hoef ik te weten.

dinsdag 31 mei 2016

Lieve Blek

Blek links, Johny rechts (van de Lieve Vriendin)

Oh, wat hebben we geluk gehad!
Nadat onze oude hond Lisa was doodgegaan was het stil in huis. 's Morgens vroeg geen snuffelende neus aan je knieën, 's avonds geen warm dekentje op mijn schoot. Aan de andere kant was daar ook het gemak: niet op tijd thuis hoeven te zijn om haar uit te laten, niet met een zakje poep rond te hoeven lopen.

Maar het vervelende vergeet je snel en het leuke, daar verlang je naar terug. Dus toen op Faceboek een heel lief, oud teckeltje voorbij kwam, waren we binnen een paar uur overstag. Maar die paar uur was al te laat - Teckeltje Truus was vergeven.

Gelukkig hebben we lieve vriendinnen hier in het dorp, en via één van hen hoorden we over Blek. Een actieve, overenthousiaste labrador/golden retriever kruising, die bij het volwassen worden te druk was geworden voor de eigenaar. Daar kwam ook nog een verhuizing naar een kleinere woning bij, wat ze de knoop deed doorhakken: Blek zou beter af bij een andere eigenaar.

 Lieve Man en ik gingen een kijkje nemen en waren gelijk verkocht: wat een schatje! De eigenaar zag ons enthousiasme en een paar dagen later stond de grote bench in huis, kregen we de grote maat poepzakjes mee en heel veel eten. We zijn er blij mee!

maandag 30 mei 2016

Slakkie & Slijmie


Kleine kinderen zijn niet bang voor slakken. En ook niet voor spinnen. Ik kan er ook goed tegen, en bij Kinderdagverblijf Korein vinden ze dat fijn. Daarom mocht ik met een bak vol slakken komen en ze (op een slakkengangetje....) laten racen tegen elkaar. De rugnummers kregen ze met hockeytape op hun huisje geplakt, de baan was een cirkel en de naam kregen ze van hun sponsor. Slakkie en Slijmie vonden het wel wat, glijen maar! Maar wie er ook alweer gewonnen heeft? Ik ben bang dat het nog een keer over moet!